از غم دوست خلیج خونم

دارم از تنها داغون میشم.......

بارها  با خودم گفتم درمان تنهایی چیه ولی جوابی ندارم که بگم

عشــق يعنـي لايـق مريـــم شــدن

    عشــق يعني با خـدا هـم دم شدن

          عشــق يعنـي جـام لبـريز از شـراب

                عشــق يعني تشنگي يعني سراب

                       عشــق يعني خواستن و له له زدن

اگه سبزم          اگه جنگل          اگه ماهي         اگه دريا

       اگه اسمم      همه جا هس      روي لبها      تو كتابا

          اگه رودم      رود گنگم      مثل مريم      اگه پاك     

          اگه نوري      به صليبم      اگه گنجي      زير خاك

       واسه تو      قد يه برگم      پيش تو      راضي به مرگم

توی آخرین تماست  گفتی از یاد تو رفتم

                                      گفتی عاشقی  دروغه ٬ از هوس بود هرچی که گفتم

                                             دلم رو چه ساده باختم ٬ به نگاه پر فریبت

                                           چه آتیشی می سوزونه ٬ اون دو تا چشم نجیبت

                                            دیگه حرمتی نذاشتی واسه این دل دیونه

                                            دلم رو شکستی باشه ٬ تو فقط یادت بمونه

                                            بعد تو جایی  ندارم واسه موندن ای غریبه

                                          رفتنت راستی چه محضه ٬ نه دروغه ٬ نه فریبه .....

ناله هایم تلخ است


پر از تنهایی


بغض تنهایی من را تو نخواهی فهمید

من سراپا بغضم




هیچکس را فراموش نکردم اما


خود فراموش شدم


ناله هایم تلخ است


بغض تنهایی من را تو نخواهی فهمید ....



تو نخواهی فهمید .... 

و اصالتم به جغدهای آواره شهر سوختگان میرسد


تنهایی مرا تو درک نخواهی کرد

سایه ام بر روی هیچ دیواری نیست


انزوای من اصیل است و بی سایه



ناله های مرا از دورترین بیشه دنیا گوش کن

 

چقدر دلم گرفته از دار دنیا ، یه خدا داریم که اونم مارو پاک مارو فراموش کرده نمی گه یه دلبری اون پایین پایین ها داریم که هر روز داره صدام می زنه می دونم اون صدامو می شنوه داره جوابم رو می ده این منم که نمی تونم صداش رو بشنوم ولی اون قدر صداش می کنم که بتونم صداشو بشنوم که بهم بگه هنوز واسش عزیزم مثل اون موقع ها که هنوز جایی رو زمین نداشتم

تنهایم اصیل است

کاش می شد سکوت غریبانه ی گنجشک های افسرده را معنا کرد...کاش می شد فریاد مظلومانه نیلوفر های مرداب را شنید... کاش می شد اندیشه و احساسم را به دست پیچکی بسپارم تا به هر کجا که می خواهند سر بکشند.... از تکرار ناقص خاطره ها , از تلاش بیهوده برای رفتن و نرسیدن مثل دو خط موازی خستم...

وقتي كسي رو دوست داري حاضري جون فداش كني

حاضري دنيا رو بدي فقط يه بار نگاش كني

به خاطرش داد بزني به خاطرش دروغ بگي

رو همه چي خط بكشي حتي رو برگ زندگي

وقتي كسي تو قلبته حاضري دنيا بد باشه

فقط اوني كه عشقته عاشقي رو بلد باشه

قيد تموم دنيا رو به خاطر اون مي زني

خيلي چيزا رو ميشكني تا دل اون رو نشكني

حاضري كه بگذري از دوستاي امروز و قديم

اما صداشو بشنوي شب از ميون دو تا سيم

حاضري جونتو بدي يه خار توي دستاش نره

حتي يه ذره گرد و خاك تو معبد چشاش نره

حاضري هر كي جز اونو زودي فراموش بكني

پشت سرت هر چي ميگن چيزي نگي گوش نكني

وقتي كسي رو دوست داري صاحب كلي ثروتي

نذار كه از دستت بره اين گنج خيلي قيمتي

بی آنكه بدانی دوستت خواهم داشت

بی آن كه بر لب آرم  در دل خواهم گفت

بی هيچ سخنی  گوش خواهم داد

بی هيچ اندوهی در آغوشت خواهم گريست

بی آن كه حس كنی در تو آب خواهم شد

بی هيچ گرمایی كنار آشيانهی تو آشيانه می كنم

و فضای آشيانه را پر از ترانه می كنم

می پرسند : به خاطره چه زنده ای؟

و من برای زندگی تو را بهانه می كنم

چی می شد هیچکسی تنها نمی شد جز خدا

  زمزمه های عاشقانه

 † ای عشق †

ای عشق شکسته ایم مشکن ما را ...

اینگونه به خاک ره میفکن ما را

ما در تو به چشم دوستی می بینیم ...

ای دوست مبین به چشم دشمن ما را

ای عشق ، پناهگاه پنداشتمت ...

بوسه یعنی چه

 بوسه مگر چیست فشار دو لب       آنکه گناه نیست چه روز و چه شب

بوسه يعني وصل شيرين دولب        بوسه يعني عشق در اعماق شب

بوسه يعني مستي از مشروب عشق بوسه يعني آتش و گرماي تب

بوسه يعني لذت از دلدادگي            لذت از شب لذت از ديوانگي

 بوسه يعني حس خوبه طعم عشق   طعمه شيريني به رنگ سادگی

بوسه يعني آغازي براي ما شدن       لحظه اي با دلبري تنها شدن

                          در دل من کسی است

                       که تا درخشش آخرین ستاره

                            تا پژمردن آخرین گل   

                          و فرو افتادن آخرین برگ

                            دوستش دارم ......

             اینو هیچ وقت فراموش نکن:

              تو فرشتــــــــه روشنی شبهای تاریک منـــی 

                                            دوستت دارم

                                      تقدیم به دوست خوبم .......... 

اشكي كه بي صداست 

 پشتي كه بي پناست 

دستي كه بسته است

 پايي كه خسته است 

دل را كه عاشق است 

حرفي كه صادق است 

شعري كه بي بهاست

 شرمي كه آشناست دارايي من است ارزاني شماست

تا آزادی آزادی...

تن پوشی از واژه های صبور

قامت شعر مرا پوشانده است-

تا امتداد طولانی آرزوی من

بر شاخسار پر از شکوفه ی امید

رقص دل انگیز خودرا

همره نسیم خوشگوار بهار

به جشنواره ی تقدیس آزادی هدیه کند .

من صبورتر از ایوب افسانه ها

سیب کال زندگی را

به تمنای سرخی فلق  در سبد روزانه ی خود پاس داشته ام

واز تکدانه های موی سپیدم

تعهد گرفته ام

تا افشای راز پیروزی

چمدان پر از کفش هایی را

که در پیچ و خم گذار پرتلاطم این آرزو یاورم بوده اند

هرگز به سمساری نبش کوچه تاریخ نفروشد

کفش هایی با وصله هایی از شکنج و رنج

وسوراخ های پوسیدگی

که هرگز باورشان نکرده ام.

می گذرم از سوز برفی این سال های سرد

اما دلم هنوز در گروی آن آرزوی قدیم زنده مانده است

وتا قرض تاریخی خویش را

با ته مانده ی نفس هایم –تنها سرمایه ی مانده در حساب جاری زندگی ام-

نپردازم

وآزادی را از بند سیاه رباخواران آزاد نگردانم

واین رهن موهن تاریخ وطن تسویه نگردد و من نبینمش

دست از تلاش برندارم

حتی اگر مجبورشوم

در مسیر عزرائیل مین بکارم

 من تا آزادی(( آزادی)) از قفس کهنه ی  کفتارصفتان می مانم  می دانم ...

 

دلم گرفت از این شب سیاه
از این غروب٬ از این نگاه
از این همه نگاه پست که می رود به ناکجا
از این همه نفهمی و سکوت های پر صدا
خدای را!خدای را!
کسی مرا صدا زند
که غرقه می شوم کنون در این جهالت و جمود
در این ارث جامعه به آدمان بی غرور
در این نفهمی عموم
خدای را!خدای را

خیال نمیکردم که تو
  یه روز عزیز من بشی
از این خزون بی کسی راه گریز من بشی
      به فکر من نمیرسید
  اصلا بدونی عشق چیه
اونی که دنبال هوس یا اون که عاشقت کیه

مگه میشه تو رو دید و به تو از دو رنگیا گفت
تو رو باید دید و باید به تو از قشنگیا گفت
مگه میشه که دروغ گفت به توئی که نازنینی
تو خودت میشناسی عشقو هرکجا اونو ببینی
هرکجا اونو ببینی

 خیال نمیکردم که تو
 یه روز همه کسم بشی
با من بی کس و غریب یه روزی هم قسم بشی
اصلا نمی اومد بهت که
          عشقو حتی بشناسی
اما دیدم که مثل تو عاشق نمیشه هیچ کـسی

 عشق من یادم کن  گاهی

که به دل دارم اهی

 تو که از دردم اگاهی

یه دنیا یه دنیا  عاشقم من 

بدون که به عشقت صادقم من

تو مست خویش ومن مست عشقم

اگه نباشی می میرم

بیا که عمر از سر گیرم

تاستم با یادت شادم

 اخه دلبر جون با یادت

دیگه از غمها ازادم

یه دنیا یه دنیا  عاشقم من 

بدون که به عشقت صادقم من

تو مست خویش ومن مست عشقم

اگه نباشی می میرم

بیا که عمر از سر گیرم

به انتظار دیدنت

به لحظه رسیدنت

دل داره پر پر میزنه

از سینه ام پر میزنه

ای چشمه حیات من

فرشته ی نجات من

شوق  نفسهای منی همیشه رویای منی

یه دنیا یه دنیا  عاشقم من 

بدون که به عشقت صادقم من

تو مست خویش ومن مست عشقم

اگه نباشی می میرم

بیا که عمر از سر گیرم

عشق تو در قلب من

هدیه جاودان است

برای زنده موندن قشنگترین بهانه است

یه دنیا یه دنیا  عاشقم من 

بدون که به عشقت صادقم من

تو مست خویش ومن مست عشقم

اگه نباشی می میرم

بیا که عمر از سر گیرم

روی دل
به روي دل نوشتم من كه اين منزل فروشي نيست                                                   سرائي كه بيارامي  لباسي كه بپوشي نيست به روي سينه بنوشتم  كه مشكل مي پسندم من                                                  به اصرار و استدعا به كاري كه بكوشي نيست تو گفتي لا اقل يكبار گويم دوستت دارم                             بدان عشقم نمي ايد و اشكال از خموشي نيست